Tribute to Babylonian God Marduk discovered at Persepolis

The Voice of America Persian Service has reported that a joint Iranian-Italian archaeological team has discovered at Persepolis a sample of brickwork depicting the Babylonian God Marduk (see report in Persian here…– complete Persian text available below this posting). Ali-Reza Asghari Chavoshi, a professor at the University of Shiraz and head of the Iranian wing of the archaeological exploration team (علیرضا عسگری چاووشی، استاد دانشگاه شیراز و رئیس ایرانی هیئت کاوش) noted the following points to the Cultural Heritage (میراث فرهنگی) organization:

1) -نماد ایزد مردوک و دیگر نقش های این بنا بعد از کورش دیگر در هنر هخامنشی دیده نشده است- the portrayal of the god Marduk and other forms at this post-Cyrus site has not been seen in Achaemenid arts.

Marduk Patron God of Babylon[Click to Enlarge] A Snake-Dragon image-symbol of Marduk, the Patron God of Babylon (Panel of glazed earthenware bricks, Ishtar Gate, c. 604-562 BCE; Picture source: Detroit Institute of Arts). Instead of plunder and destruction, like the former kings of the preceding Assyrian Empire, Cyrus paid homage to the local Babylonian god Marduk and ensured that no looting, plunder or destruction took place in that ancient city. 

2) در زمانی که کورش در سال۵۳۹ پیش از میلاد بابل را فتح کرد، کاهنان بابلی ایزد مردوک را به عنوان بزرگ -ایزد آسمان ها و زمین می پرستیدند و در آن زمان به دلیل ثروت و قدرت بابل، این ایزد قدرتمند ترین ایزدان بین النهرین بود. باستان شناسان احتمال می دهند که پس از فتح بابل، کورش، در ادامه سیاست رواداری فرهنگی و مذهبی خود، به کاهنان بابلی اجازه داد که نیایش گاه خود را در تخت جمشید، که مرکز سیاسی هخامنشیان بود، بناکنند و عده ای از هنرمندان و معماران بابلی را برای بنای معبد پرستش مردوک به تخت جمشید آورد-Summary statement: When Cyrus the Great (r. 559-530 BCE) conquered Babylon in 539 BCE … historians surmise that in the continuation of his policy of religious and cultural tolerance, Cyrus allowed Babylonian artisans/craftsmen to build a worship center for their God Marduk at Persepolis.

Wailing-WallThe West Wall in Jerusalem. After his conquest of Babylon, Cyrus allowed the Jewish captives to return to Israel and rebuild the Hebrew temple. It is believed that approximately 40,000 did permanently return to Israel. For more see here…

This astonishing find is yet another indication of the policy of religious and cultural tolerance practiced by the Achaemenid Empire till its final days before the invasions of Alexander (356-323 BCE).

tomb-of-cyrus-the-great-at-pasargardaeThe Tomb of Cyrus the Great at Pasargadae  where Alexander paid his respects. The tomb is a UNESCO World Heritage site.

======================================================

پیش برای شناسایی شهر پارسه، در پاسارگاد به حفاری های باستان شناسی در اطراف تخت جمشید دست زده بودند موفق به کشف بنایی منحصر به فرد از دوران کورش هخامنشی شدند. به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی این هیئت در جریان کاوش های خود در سه سال پیش به تلی آجری برخوردند و حفاری در آن را آغاز کردند.

تل آجری در واقع بنای باستانی بزرگی ست بازمانده از دوران هخامنشیان که در سومین دوره کاوش های باستان شناسی این هیئت در نزدیکی تخت جمشید کشف شده است. علیرضا عسگری چاووشی، استاد دانشگاه شیراز و رئیس ایرانی هیئت کاوش در تل آجری به خبرگزاری میراث فرهنگی گفته است این بنا از خشت و آجر است که خشت ها در داخل دیوارها و آجرهای لعاب دار در نمای خارجی دیوار ها به کار رفته اند و آجرها با لعاب ها و نقش های حیوانات افسانه ای تزئین شده اند. به گفته آقای عسگری «این بنای شگفت انگیز حداقل ۳۳ در ۳۳ متر است و در ساخت آن هزاران آجر لعاب دار به کار رفته است». او ضخامت دیوارهای این بنا را ۱۰ متر اعلام کرده و گفته است:« کشف چنین بنایی با این عظمت، حجم و تعداد آجرهای لعاب دار در منطقه فارس بی نظیر است». به گفته او در این بنا کتیبه ای به خط میخی اکدی بابلی نیز به دست آمده است.

به گفته آقای عسگری آجرهای لعاب دار این بنا دارای نقش هایی از اسطوره های ایران باستان و بین النهرین باستان است به طوری که حتی قالب هایی که برای تزئین نقش ها بر آجرها به کار رفته اند با قالب و نقش هایی که برآجرهای لعابدار دروازه معبد ایشتار در بابل به کار رفته یک سان است. شواهدی ازوجود نقش موشخوشو، نماد ایزد مردوک، گل های لوتوس شانزده پر، و روش ها و فنون تزئین آجرها، رنگ ها و نقش ها و استفاده از قیر برای محافظت آجرها، همه حکایت از آن دارند که این بنا در دوره کورش هخامنشی ساخته شده است. نماد ایزد مردوک و دیگر نقش های این بنا بعد از کورش دیگر در هنر هخامنشی دیده نشده است.

رئیس گروه ایرانی هیئت باستان شناسان می گوید در زمانی که کورش در سال۵۳۹ پیش از میلاد بابل را فتح کرد، کاهنان بابلی ایزد مردوک را به عنوان بزرگ -ایزد آسمان ها و زمین می پرستیدند و در آن زمان به دلیل ثروت و قدرت بابل، این ایزد قدرتمند ترین ایزدان بین النهرین بود. باستان شناسان احتمال می دهند که پس از فتح بابل، کورش، در ادامه سیاست رواداری فرهنگی و مذهبی خود، به کاهنان بابلی اجازه داد که نیایش گاه خود را در تخت جمشید، که مرکز سیاسی هخامنشیان بود، بناکنند و عده ای از هنرمندان و معماران بابلی را برای بنای معبد پرستش مردوک به تخت جمشید آورد.

به نظر باستان شناسان این بنای مذهبی پس از کورش در دوران داریوش اول نیز تحمل می شده اما در دوران خشایارشا و با تمرکز شاهان هخامنشی بر پرستش ایزد اهورمزدا رفته رفته رو به تعطیل گذاشته و پس از هخامنشیان تخریب و غارت شده است. هرچند که هنوز به سبب وجود نکته های مبهم و ناشناخته فراوان ابراز هر گونه نظرگاه قاطع درباره سرگذشت این بنارا زود می دانند.

 

به گفته کارشناسان چاله هایی که در میان دیوار ها و در داخل عمارت وجود دارد حکایت از حفاری های پی درپی به منظور سرقت آجرها دارد. تا جایی که بخش عمده ای از آجرها مفقود و غارت شده اند.

 

به نوشته میراث فرهنگی، سرپرستی تیم باستان شناسان ایتالیایی برعهده پیر فرانچسکو کالیری از دانشگاه بولونیاست. این کاوش ها بخشی از پژوهش های باستان شناسی شهر پارسه است که با همکاری مشترک پژوهشگاه باستان شناسی، پژوهشکده باستان شناسی سازمان میراث فرهنگی، بنیاد پژوهشی پارسه پاسارگاد، سازمان میراث فرهنگی فارس و دانشگاه بولونیای ایتالیا انجام می شود.